پارچه مبلی مدرن و کلاسیک از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده هویت بصری، راحتی و دوام مبلمان هستند. انتخاب صحیح پارچه باید با توجه به سبک دکوراسیون، میزان استفاده، نور محیط، رنگ‌بندی فضا و نیاز به نظافت انجام شود. ویژگی‌هایی مانند مقاومت سایشی، ثبات رنگ، تراکم بافت، لطافت سطح و قابلیت پاک‌شوندگی، در کیفیت نهایی پارچه مبلی نقش اساسی دارند.

پارچه مبلی مدرن معمولاً دارای طرح‌های ساده، هندسی، مینیمال یا بافت‌های یکنواخت است. رنگ‌های خنثی مانند طوسی، کرم، بژ، سفید، مشکی و سرمه‌ای، در کنار رنگ‌های شاخصی مانند سبز زیتونی، آبی نفتی یا خردلی، کاربرد زیادی دارند. پارچه‌های شانل، مازراتی، تدی، بوکله، کتان‌نما و مخمل‌های ساده از گزینه‌های رایج در مبلمان مدرن هستند. این پارچه‌ها اغلب با خطوط صاف، فرم‌های ساده و پایه‌های فلزی یا چوبی هماهنگ می‌شوند. در فضاهای پرکاربرد، پارچه‌های ضدلک و مقاوم در برابر سایش انتخاب مناسب‌تری هستند.

پارچه مبلی کلاسیک بیشتر با نقش‌های فاخر، گل‌دار، داماسک، ترمه‌مانند و نقوش برجسته شناخته می‌شود. رنگ‌های طلایی، کرم، زرشکی، قهوه‌ای، سبز تیره، آبی درباری و نقره‌ای در این سبک رایج‌اند. مخمل، ژاکارد، ساتن، پارچه‌های ابریشمی‌نما و بافت‌های برجسته، جلوه‌ای رسمی و لوکس به مبلمان کلاسیک می‌دهند. استفاده از پارچه‌های طرح‌دار معمولاً برای بدنه یا پشتی مبلمان و پارچه‌های ساده‌تر برای نشیمن، باعث تعادل بصری و کاهش شلوغی طرح می‌شود.

در انتخاب میان پارچه مدرن و کلاسیک، تنها ظاهر ملاک نیست. پارچه باید با نوع کاربری مبلمان نیز تناسب داشته باشد. برای خانه‌های دارای کودک یا حیوان خانگی، پارچه‌های متراکم، قابل شست‌وشو و دارای رنگ‌های چرک‌تاب مناسب‌تر هستند. در مقابل، برای فضاهای رسمی و کم‌استفاده، پارچه‌های ظریف، مخملی و طرح‌دار می‌توانند انتخابی زیباتر و لوکس‌تر باشند.